Penwipa 的个人资料凸_(¬_¬メ)••●❤ MiMi♀◦º°×°º...照片日志列表更多 ![]() | 帮助 |
|
8月14日 ็Halo Holiday
6月2日 Good Bye Ortho
4月30日 สอบตรวจร่างกาย icmง่า~ วันนี้สอบตรวจร่างกาย ได้ respi+motor (แขน ขา)+deep tendon reflex
ตอนจับมาครั้งแรกแทบจะร้องไห้ เหมือนโลกแตกดับ กรูจาทำด้ายม้าย ฮ้า~
ตอนทำก็โก๊ะมาก brain block หลายครั้ง ไม่มั่นใจ ที่ท่องไปลืมหมดเลย T_T
ดีนะเนี่ย ที่ยังทำครบ (แบบทุลักทุเล) ที่เน่าสุดๆคือ เคาะปอดข้างเดียวกันเรียงลงมาเลย
พอเคาะเสร็จ เวร ต้องสลับข้างนี่หว่า แล้วพอฟัง vocal resonance อยู่ นึกขึ้นได้
ตรูยังไม่ได้คลำ chest expansion กับ vocal femitus เรย ต้องกลับไปทำใหม่
T_T อยากจะร้องไห้ แต่อาจารย์ใจดีมาก ไม่ซอย ไม่ถาม ไม่แทรก เออนะ
ส่วนมอเตอร์ก็โอเค แต่ว่าตรวจไปก็คิดไปเอ๊ะ มันทำยังไงวะ เริ่มไม่แน่ใจ ไม่ smooth เหมือนตอนซ้อมเลย
reflex ก็เคาะไม่ขึ้นเลยอ่ะ เลยช่างมันวะ เอาท่าพอ แต่สรุปว่าก็ผ่าน เย้ ดีใจ เหมือนยกภูเขาออกจากอก
ตอนเย็นไปถ่ายรุปกลุ่ม ksa กลุ่ม 12 กลุ่มหญิงล้วน ขาดสมาชิกไป 2 โมกับโอ๋นั่นเอง แต่คนก็ยังดูเยอะอยู่ดีนั่นแหละ
กลับมาหอตอนดึก จิงๆ วันนี้จะไป "ใส่บู้ท" กับยุ้ย แต่เนื่องจากฝนตก ภาระกิจครั้งนี้เป็นอันยกเลิกชั่วคราว
ไว้โอกาสหน้าละกันนะจ๊ะ ยุ้ยจ๋า 3月17日 Eat & Travel at ChanTaBuriวันที่ 1
สมาชิก 5 คน อันประกอบไปด้วย มีมี่ ฝน อ้อ ยุ้ย และโอปอล์ เดินทางด้วยรถ บขส.
ไปถึงก็ไปกินก๋วยเตี๋ยวกั้ง แต่ปรากฎว่าไม่มี (ยุ้ยผิดหวังมากก ขอบอก) แล้วเราก็ไปทะเลกัน
(จันท์ก้อมีทะเลนะเฟ้ย...อันนี้เพิ่งรู้มา) การเดินทางครั้งนี้พวกเราได้รับความสะดวกสบาย
ในการเดินทางเนื่องจากแม่และน้าของฝน (ลูกน้องที่ที่ทำงานแม่ฝน) ได้เสียสละรถอันเป็นที่รัก
(ของแม่)และเวลาอันมีค่ามาเป็นสารถีให้ ขอบคุณค่า ได้เล่น banana boat เป็นครั้งแรกเลยนะเนี่ย
พอโค้งแรกปุ๊บ ตู้ม! หล่นหมดเลย กว่าจะปีนขึ้นมาได้ สุดยอดมั่กๆ อย่างกะ พะยูนเกยตื้น
ขำจนไม่มีแรงที่จะพยุงตัวเองขึ้นไป ทุกคนก็ขำท่าขึ้นของเรากันหมด แล้วตอนล้มตอนสุดท้าย
พวกเราก็พยายามขึ้นกันจนหมด ปรากฏว่าโยนสมอ กรี๊ด~ ให้ช้านปีนขึ้นมาทำม้าย
แล้วเราก็ไปเล่นน้ำทะเลกัน เล่นอยู่กับห่วงยาง 5 คน จะรอดมั้ยคะ ตกเย็นก็นั่งกินอาหารทะเล
ปลา 2 ตัว ปู 1 จาน กุ้ง 1 จาน ของหวานของแม่ฝนอีก ( "ลูกสะใภ้บ้านไหนกินเนี่ย!" คำอุทานแม่ฝนหลังจากเจอซากของพวกเรา เหอๆ)
วันที่ 2
ขึ้นเขาคิชกูฎ คนเยอะแต่ไม่มากเท่าไหร่ อากาศรับได้ ขึ้นเขาเร็วไม่ต้องรอรถเหมือนที่ใครๆเค้าพูดกัน
ตอนนั่งรถสนุกมากๆ หยั่งกะเล่นสวนสนุก แต่ว่าขั้นสุดท้ายเราต้องเดินขึ้นกันไปเอง เหนื่อยมากๆ ชันสุดๆ ร้อนแดดเป็นระยะ
แต่ว่าอากาศดีมาก ขึ้นไปแล้วรู้สึกดีจังเลยอ่ะ หินสวย ชอบๆ ได้ไหว้พระด้วยดีๆ เราไปแค่พระธาตุ ไม่ได้ไปพระแดง
อด register บัญชีสวรรค์เลย แล้วก็ไปเล่นน้ำตกพริ้ว ปลากินถั่วฝักยาวมีจริง ทุเรศมาก สีดำ มีหนวด หยั่งกะปลาดุก
ไม่ลงเล่นเด็ดขาด ตอนเย็นไปกินข้าวที่ฟาร์มปูนื่มที่ขลุง ต้องนั่งเรือไปกินด้วยน้า อร่อยมั่กๆทุกอย่างเลย
โดยเฉพาะ ปูนิ่มผัดผงกระหรี่ recommended อิ่มจนพุงกางแล้วก็ไป swensen's ต่ออีก (หญิงอ้อ อยากกิน แต่เราก็ไม่ปฏิเสธนะค้า)
ไอติมมื้อใหญ่ที่เคยกินมา ฟองดู topless 5 ลูก แล้วก็ ไอติมซื้อ 1 แถม 1 อีก 4 รวมทั้งหมดเป็น 8
เค้าตักผิดได้มิ้นท์อีก 1 scoop ให้ opal ใครรู้สงสัยไม่รับเลี้ยง แล้วพวกเราก็ไปนอนโรงแรมกัน (หรูหราๆ)
วันที่ 3
เมื่อคืนนอนไม่พอเลยอ่ะ รู้สึกว่าตื่นตลอดเวลา ดีนะเนี่ยที่ไม่เจออะไร แล้วเราก็เตรียมตัวกลับบ้านกัน
แต่ก่อนหน้านั้น สิ่งที่พวกเราขาดไม่ได้คือ อาหารนั่นเอง กินมื้อเช้าที่โรงแรม โคตรอิ่ม แล้วก็ไปซื้อของฝาก
แพงมั่กๆ หมดไปพันกว่า ตอนแรกว่าจะไม่กินข้าวเที่ยงแต่ก็สั่งอาหารมาจนได้มื้อคนปกติ เออนะ แล้วก็กลับบ้านกันอย่างเหนื่อยอ่อน
จบปี 3 แล้วการสอบ ผ่านพ้นไป T_T ทำไม่ได้เลยอ่ะ แต่คะแนนที่ออกมาก้อนะ โอเค
ไม่น่าเกลียดจนเกินไป แต่มันก็ไม่ดีเลยอ่ะ ได้แต่ทำใจ เสร็จแล้วก็ต้องเตรียมตัวสอบ compre อีก
ขี้เกียจสุดๆ ก้ออยากจะอ่านอ่ะนะ แต่ว่าขี้เกียจอ่ะ เพิ่งอ่านจาก final มาเสร็จจะอ่านเลยน่ะหรอ
เหนื่อยจะแย่ แล้วก็มาไฟลนก้นตอนก่อนสอบ (อีกแล้ว ชีวิตเป็นอย่างนี้อยู่ร่ำไป) 1 อาทิตย์ก่อนสอบ compre
แต่เราก็ไม่เครียดจนเกินไป ก็ยังพักผ่อนด้วยการเล่นเกมอีก (ไม่เจียมตัวจิงๆ) โดยเฉพาะคืนก่อนสอบลนสุดๆ ไม่ไหวแล้ว
รุ่งเช้าไปทำข้อสอบด้วยความมึนหัว ทั้งวันเลย คิดไม่ค่อยออกด้วย เศร้า เตรียมตัวจ่ายเงิน 5 พันไว้แล้วแหละ งึดๆ
แต่ด้วยผลบุญที่เราทำมา ทำให้เราสอบผ่าน compre มาได้หวุดหวิด ขอบคุณสวรรค์จิงๆเลย
2月19日 อารมณ์เปลี่ยวอาจยังไม่เห็นว่ารักมากมาย อาจยังสงสัยผู้ชายคนนี้ อาจยังไม่เห็นสายตาแห่งความหวังดี แต่เธอก็คงเข้าใจมันสักวัน
อาจมีใครๆที่เขาดีกว่า อาจจะมีคนที่เธอใฝ่ฝัน แต่จะมีใครให้เธอหมดใจอย่างฉัน และมันจะมีให้เธอเพียงคนเดียว
อยู่มาจนวันนี้เพื่อเจอเธอ จะอยู่เพื่อเธอตลอดไป
จะเอาความรักที่มีเก็บไว้ เพื่อรอคอยวันที่เธอมองกลับมา
อาจจะมีเวลาที่เธอต้องการ
อีกนานแค่ไหนรักนี้ก็ยังอยู่ อยู่เป็นรักแท้เพื่อเธอเท่านั้น ด้วยใจที่พร้อมให้เธอ จากคนอย่างฉัน กับวันเวลาที่ยาวนาน
คงจะพอให้รอเธอ และคงจะทำให้เธอได้รู้
ดู mygirl แล้วอารมณ์เปลี่ยวสุดๆ อยากมีคนรักแบบจุนกิจัง 2月17日 final ผ่านปายเย้ๆ final ปี 3 มันก็ผ่านไปแล้ว แต่ว่าข้างหน้าที่รออยู่ ก็คือ compre กับ licence (นรกมีจริง!) เบื่อๆ แอบรู้สึกผิดว่าคราวนี้อ่านหนังสือน้อยกว่าที่ควรจะเป็น แถมเนื้อหาก็มีมากมายเหลือเกิน เยอะจนอ่านไม่ไหว (ย้ำ! อ่าน ไม่ใช่ จำ) อาจเนื่องมาจากความเซ็งกับการอ่านหนังสือสอบมาตลอดทั้งปี (แม้ว่าจะอ่านน้อยมากถึงน้อยที่สุดก็ตาม) และผลกรรมนี้ก็ส่งผลทันตาเห็น ในห้องสอบนั่นเอง นั่งโง่ เขาแทงไปถึงเวทีหอประชุมราชแพทย์ ข้อที่รู้ดันเป็น k-type โห อุตส่าห์รู้แล้วยังจะให้หนูตัด choice อีกหรอคะ จบชีวิตเลยค่ะ ตัดเหลือ 2 choice ทุกข้อเรย เหอๆ ฉะนั้นถ้าได้คะแนนก็ไม่ต้องแปลกใจ "ดวงล้วนๆ ขอบอก" สอบเสร็จแล้วก็ไปเอาเวชระเบียน (เค้าเรียกอะไรกันหรอ ไม่รู้อ่ะ ภาษาไทยละกัน) รอนานมากเลยไปคืนกุญแจตู้ lab (ซึ่งเราไม่เคยจะล็อกเลย) แล้วก็รีบกลับมากะว่าจะอาบน้ำก่อนออกไป กรี๊ด ! เพื่อนๆทุกคนเสร็จแล้ว T_T แม้แต่หน้าหนูก็ยังไม่ได้ล้าง โทรมสุดๆ เอาวะ ช่างมัน ล้างหน้าแล้วออกเลยก็ได้ เพื่อเพื่อนๆ ไป ถ่ายรูป+sizzler แล้วก็กลับบ้านด้วยพุงอันใหญ่โต ลัล ลา 12月11日 Family Concert![]() วันนี้ว่างๆ ตี 1 แล้ว อัพบล็อคละกัน มีเรื่องตั้งเยอะแยะแน่ะ
ตั้งแต่ เป็นน้องปลอม(เพื่อนๆบอกว่ากลมกลืนมาก เราหน้าเด็กนั่นเอง แหะ แหะ)
สอบ midterm เทอมสองอันสุดแสนจะโหดร้าย
แต่ที่เด็ดและ update สุด ตอนนี้ก็เป็น family concert
แสดงเป็นแม่ค้าขายหมูฮาวาย ฟังดูน่ารักทีเดียว
เหอๆ เหนื่อยมากๆ ซ้อมเยอะมากมาย เพื่อความพร้อมเพรียง
โดยเฉพาะ run through (ตรูรันไม่รู้กี่รอบ จำบทได้หมดแย้ว)
แต่ก็นะ ตอนซ้อมช่วงหลังๆนี่ดีทีเดียว เป๊ะๆเลย พอถึงวันแสดงจิง
มันแป้กง่ะ เอาเรื่องแต่งตัวก่อน แต่งหน้านานมากๆ
โดยเฉพาะตา (ยกประโยชน์ให้ opal make up artist มือใหม่ แต่ฝีมือใช้ได้ทีเดียว)
ออ แนนกับโอปอเลยถือโอกาสให้ของขวัญวันกิด
ซะเลย เป็นมาสคาร่า (เหอๆ แต่งหน้าไม่เป็นง่ะ แต่ทาแก้มอย่างเดียวก็เกินปัญญาแล้ว
แล้วนี่ทาตา จะรอดมั้ยเนี่ย ควรไปฝึกแต่งหน้าใช้มั้ยเนี่ย)
อ่ะ เสร็จแล้ว รีบลงมาด้วยความกระวีกระวาด
เพราะว่าเพื่อนๆทุกคนอยู่หลังเวทีหมดแล้ว!!! พอมาถึงป๊าบ อีกหนึ่งชั่วโมงแสดง
แป่ว everything late ดีแล้วแหละ ไม่งั้นคงหัวใจวาย ก่อนแสดงแน่ๆ
ก้อรอไปเรื่อย พอถึงเวลาแสดง ตื่นเต้นทีเดียว เต้นผิดๆถูกๆง่ะ เศร้า
แต่ดีที่ว่า อยู่หลังแผงร้านขายหมู เจ๊เก่งอยู่ข้างหน้าด้วย คนเลยไม่เห็น ดีจาย
พอถึงเวลาที่ร้านขายหมูออกโรง ก็ดันถอดรองเท้าเต้นซะอีก กลัวว่าจะลื่นตกรองเท้า
ทั้งๆที่ซ้อมกับรองเท้านั้น เต้นฉลุย ทำไมมาไม่กล้าตอนแสดงฟระ ไม่เข้าใจ
ส่ายไม่สนใจจังหวะแล้วเฟ้ย สนุกมาๆ ได้อารมณ์สุดๆ พอถึงตอนอ. จัน ออกคนกรี๊ดกันเป็นแถว
เอาแล้วเว้ย รอดตายแล้วตรู เต้นผิดก็ไม่ต้องสนใจ ทุกคนมองอาจารย์ ค่อยโล่งใจ
แล้วทีนี้ตอนเต้นรวมครั้งสุดท้าย ดันเต้นผิด ในท่าที่ไม่เคยผิดเลย
กรี๊ด!! ม่าย ท่านี้ช้านแม่นมากนะ ไหงผิดได้ เฮ้อ เศร้าจิต แต่ก็ยังต้องยิ้มและเต้นต่อปาย
ตอนจบก็นะไม่ได้เตรียมกับยุ้ยมา แป้กเรย ยุ้ยโดนบัดดี้บังซะเรย ฮือ ล้มเหลว
แล้วก็ไปดูอยู่การแสดงอยู่บนชั้นลอย กรี๊ด อ.ชนินทร์สุดๆ มุขแต่ละมุขนี่ เอาไปเลย ร้อยเต็ม อ.น่ารักมากค่า
พอถึงตอนจบเค้าก็มีการแนะนำตัวละคร ดันไปทำท่าหัวใจกับยุ้ยอีก แรดซะไม่มีอ่ะ
แล้วก็ไปนั่งรวมกัน พอตอนสุดท้ายเค้า hail ให้ ดันร่วม hail กับเค้าอีก น่าอายที่สุด T_T
ทำไมวันนี้มันมีแต่ผิดพลาดฟระ เสร็จแล้วลงมาหลังเวที ชุดกาน้ำชาที่เอามาแสดง
ถ้วยแตกแล้วหายอีกต่างหาก แทบกรี๊ดของหม่าม้านะ แตกยังพอว่านี่หายไปอีก 2 ใบ
ทำไงดีฟระ หาหัวหมุนเรย วุ่นวายสุดๆ สุดท้ายปรากฎว่าอยู่ห้องปลา สภาพสมบูรณ์ ค่อยยังชั่วหน่อย
แล้วถึงจะเข้าห้องมา พออาบน้ำเสร็จ ฝน ยุ้ย ซิน อ้อ เข้ามาในห้อง
แหม เอาของขวัญมาให้ โคมไฟกวางน่ารักมากมาย ยิ่งเปิดไฟยิ่งน่ารักเข้าไปใหญ่
ชอบใจเลย ขอบคุณเพื่อนมากๆเรย
7月9日 งานพี่บัณฑิต
หลังสอบเสร็จก้อต้องเตรียมตัวไปงานพี่บัณฑิต ปีนี้เป็นของพี่โน้ต senior ของเรานั่นเอง วุ่นวายมากมายอะไรก้อไม่รู้ ต้องทำนู่นทำนี่แทบจะไม่มีเวลา ซื้อ ของขวัญ เตรียมดอกไม้ ซื้อชุด (อันนี้เสียเวลามาก ใช้เวลา 3 วันในการเลือกชุด เวอร์แมะ) ทำไมเขียนแล้วมันดูน้อยอ่ะ จิงๆแล้วเรารู้สึกเหมือนมีมากกว่านี้นะ แล้วก้อเยอะด้วยแหละ แต่ว่าที่สำคัญมากกว่านั้นคือ ไม่มีเวลามา recover หน้า ของเราแล้ว มันโทรมแล้วก้อแย่สุดๆ เหอๆๆ ช่างมันแล้วเฟ้ย ไหนๆก็ไม่สวยอยู่ แล้ว ก่อนหน้าที่จะมีงานต้องมีการถ่ายรูปก่อน ตอนแรกพี่นัดตอน 2 โมงแต่ว่าไม่ มีใครว่างเลยเลยเลื่อนเป็นตอน 5 โมง โคตรจะเย็น ถ่ายเสร็จฝนตกพอดี พี่โน้ตน่า สงสารมากเลย ถ่ายรูปเสร็จก็ต้องขึ้นไปรักษาตัวเองต่อ ไม่น่าไม่สบายช่วงนี้เลย วันงานจิงพี่ก้อไม่ได้ไป ทั้งสายมีไปกันอยู่ 4 คน นี่ขนาดมีเฟิร์นที่เป็นสายโค นะเนี่ย ทั้งสาย10 คน ไป 4 คน อืม...ไปเยอะกันมากเลย แต่ว่าก็อยู่กับสายแป๊บ เดียวแหละ เวลาที่เหลือแรดไปเรื่อยอ่ะ ถ่ายรูปกล้องชาวบ้านเค้าไปทั่ว รู้สึกว่าปีนี้ ถ่ายรูปเยอะนะ เพราะว่ายุ้ยกับโอปอ (ผู้ซึ่งพี่ไม่มา)มีกล้องมั้ง ก้อเลยเก็บรูปไว้ได้ มากกว่าปีที่ผ่านมา ในงานทุกๆคนสวยกันหมดเลย ชอบจังเลย ดูแล้วมีความสุข เวลาเดินไปเดินมาก็คอยส่องว่าใครเป็นใครมั่ง ใส่ชุดอะไร แล้วก็ส่องคนสวยๆ แหะๆ เป็นบุญตาจิงๆที่มา นี่เราพูดถึงแต่ผู้หญิงทั้งนั้นเลย อย่ามาว่าเราเป็นทอมนะ เราป่าว แต่ว่าผู้ชายมันไม่มีอะไรให้ดูนี่นา ก็เหมือนเดิมนั่นแหละ ไม่เหมือนผู้หญิง หลังจากประกาศจบงานแล้วก็อยู่ต่อกันแป๊บนึงแล้วค่อยกลับ ตอนแรกว่าจะกลับ หอแต่ว่าป่าป๊าบอกว่าจะมารับเลยได้กลับบ้าน ไม่ได้กลับกับเพื่อนๆเรย แล้วก็ ต้องยืนรอคนเดียวอีกแป๊บนึงแน่ะ กว่าป๊าจะมารับ ก็ดีนะแค่นี้ไม่เป็นไรถ้าได้กลับ บ้าน แต่ว่าน่าสงสารป๊าอ่ะ ต้องมารับตอนดึกๆดื่นๆ เหนื่อยแย่เลย พอกลับบ้านก็ นอนเลย หมดแรงข้าวต้ม แต่ว่าล้าง make up ออกนะ ไม่ได้นอนทั้งอย่างนั้นไม่ งั้นตื่นขึ้นมา สิวบึมแน่ๆ สอบเสร็จแล้ว
5月18日 18 พฤษภา
4月20日 ต้นเดือนเมษา
|
|
|
3月25日 โคนันๆๆเย้ๆๆ วันนี้ไปดูโคนันมาด้วยแหละ แต่ไม่รู้ว่าภาคอะไรสนุกมากมาย
แต่ว่าไปเลทแหละ เพราะว่าออกจากบ้านช้าแต่จิงๆ
ไปถึงจุฬาก็เหลือเวลาอีก 20 นาทีแหนะ ที่ช้าเพราะว่าไปซื้อปากกาที่สหกรณ์
เย้ มีปากกาเพิ่มอีกแล้น ซื้อไฮไลท์มาด้วย สีน้ำเงินกะสีน้ำตาล
ในที่สุดเราก็มีครบ 12 สีแล้วนะ เยอะเกิน เวลาจัดสีเพื่อไฮไลท์นี่น่ะสิ ลำบาก
เสียเวลาจัดตั้งนานแน่ะ แต่ไม่เป็นไร มันสวย ให้อภัยได้
ตอนที่เดินอยู่ในศูนย์หนังสือจุฬา ที่ศาลาพระเกี้ยวนะ เจอคนหล่อมั่กๆๆ ซื้อปากกาอยู่
กรี๊ดกร๊าดที่สุด สูง ขาว หล่อ แหม จะเดินเข้าไปเลือกปากกาก็เขินอ่ะ
เลยแอบดูอยู่ห่างๆ (จิงๆ มันไม่มีปากกาที่เราอยากได้ต่างหากเล่า)
ชอบจุฬาจังเลย อยากมาบ่อยๆจังเลย
แล้วเราก็สวมพลังถึกเดินไปสยามดิส สุดท้ายเดินไม่ไหว เลยนั่งตุ๊กๆไป
ทั้งที่ถึงทันตะแล้วนะ อีกนิดเดียวแท้ๆ แต่ไม่ถึกพอ หมดพลัง
เท้าก็พองด้วยง่ะ น่าสงสาร พอไปถึงโรงปรากฎว่าเลือกที่นั่งที่ไหนก็ได้
เอาแล้วไง สงสัยนั่งหน้าชัวร์ พอเข้าไปในโรง มืดก็มืด
แต่ก็เห็นได้ว่า คนเต็มมากๆ กว่าจะได้ที่นั่ง เกือบหน้าอ่ะ แต่ก็โอเค
พอจะมองเห็นบ้าง ได้ดูอย่างมีความสุข พอดูเสร็จแล้วก็ไปกินเสต็กสามย่าน
กินพอร์คกะดองเบอ เนื่องจากเคยไปกินที่ 13 เหรียญ
หั่นชิ้นพองามแสนอร่อย(มันเรียกว่าอะไรก็ไม่รู้จำไมได้)
แต่ของที่นี่โคตรจะชิ้นใหญ่อ่ะ เน้นปริมาณ รสชาติก็โอนะ
กินหมดด้วย แทบจะอ้วกก็คุยไปกินไป เพลินๆ หมดเลย ตกใจมากเมื่อรู้ว่าตัวเองกินหมด
แล้วก็พาสังขารอ้วนกลมกลับไปที่จุฬาเพื่อเอาพาหนะกลับบ้าน
จนถึงตอนดึกยังไม่หายอิ่มเลย ทรมานจิงๆ
ps. วันนีบล็อคไม่สวยเลย โคตรจะเรียบ เพราะเนื่องจากเป็นเน็ทแบบ dial up ไม่มีปัญญาตกแต่ง ช้าเกินไป ทนไม่ได้ 3月21日 blog อาสา
3月6日 ทดสอบใช้กรอบอันสุดแสนน่ารักเย้ๆๆ วันนี้ได้ฤกษ์ลองใส่กรอบใน blog ซะที จิงๆก็ได้กรอบมาตั้งแต่ นานแล้วแหละ มาจากลิงค์ในหน้า แรกอ่ะ ที่เขียนว่าโกดัง เป็นแหล่ง รวบรวมของแต่งบล็อคชั้นดีทีเดียว เชียว (ซึ่งก็ไม่ค่อยมีประโยชน์อะไร เพราะว่าขนาดเวลา up blog ยังไม่ ค่อยจะมีเลย เรื่องตกแต่งอย่ามาพูด ถึง) ไหนๆตอนนี้ก็มีเวลาว่างมาก มาย เราก็จะมาทำบล็อคให้สวยๆดี ก่า (ถ้าขยันพอ)
วันนี้ตื่นเต้นมากเลย เนื่องจากพรุ่งนี้ ประกาศผลสอบแล้ว กะลัง count down อยู่ เหลือเวลาอีก 24 ชั่วโมง ก็จะได้รู้ผลแล้ว จิงๆ เราก็ ไม่ได้สอบได้คะแนนดีหรอกนะ แต่ ว่าที่ลุ้นลุ้นว่าจะผ่านหรือเปล่า ตั้ง เป้าไว้ที่ 2.5 สาธุ ขอให้ถึงด้วยเถิด ถ้าได้นะ จะดีใจมาก
แอร์ห้องที่ใช้สิงตอนกลางวันก็เสียอีก เซ็งสุดๆ 3月4日 up ของเมื่อวาน![]() เมื่อวานไปดู lab ที่เวชศาสตร์เขตร้อน ไปเอง ที่จอดรถไม่มี ต้องไปจอดคณะวิทย์ฯ
ไปเลทอีกต่างหาก แต่ก็เลทไม่มากหรอก พอไปเค้าถามว่าแลปตับเหรอ
เออ ไม่ทราบค่ะ หนูรู้แค่ว่าหนูมาดูแลป อย่างอื่นไม่รู้ ที่เพื่อนหนูขึ้นไปข้างบนแล้วอ่ะค่ะ จากศิริราชค่ะ
เง้อ ไม่รู้เรื่องอะไรซักอย่าง ขึ้นไปได้เจออุปกรณ์อันทันสมัยมากมาย ปกติเราคงไม่มีโอกาสได้เห็นอ่ะ
แล้วก็ อ.วิชัย ก็มาพูดคุยด้วย อ.สุดยอดมากๆ เก่งง่ะ อิจฉา อ.คณบดี เลี้ยงข้าวด้วย
เลยได้กินอาหารมังสวิรัติ อร่อยอ่ะ อิ่มมั่กๆเลย
(จิงๆตอนเช้าก็กินข้าวมาแล้วนะเนี่ย ตอนกินกลางวันยังอิ่มอยู่เลย แต่แหม อาจารยย์เลี้ยงทั้งที ไม่กินได้งาย)
อยู่จน 3 โมงครึ่งก็กลับมาก่อน แล้วไปรับเจ็งกับเฮี้ยง ก่อนจะเอารถออกจากคณะวิทย์ก็ลำบากมากเลย
เพราะกะว่าจะเอาไปให้พี่ณิดาปั๊มให้ เวง พี่ไม่อยู่ ต้องไปขอให้พี่ปี 4 ใครก็ไม่รู้
เห็นเค้านั่งอยู่เลยเข้าไปขอให้เค้าปั๊มให้ (อันนี้ต้องยกให้จิ๊บ_ทิว มันแนะนำมา thx หลายๆ เพื่อน)
แล้วเราก็กลับบ้านอย่างมีความสุขพร้อมกับความรู้มากมาย วันนี้คุ้มจิงๆ ที่มาเนี่ย
3月1日 ฮึ้ย...ได้ up blog ซักทีหลังจากที่ไม่ได้ up มาเนิ่นนาน อันเนื่องมาจากการสอบและความขี้เกียจส่วนตัว
วันนี้เราก็กลับมาใหม่แล้ว แต่ก็ไม่รู้จะเขียนอะไรดี นึกไม่ค่อยออก
เอาเป็นว่า บอกหน่อยละกันว่า ช่วงที่เราหายไปเนี่ย เราไปทำอะไรมา
อันแรกเลย เนื่องมาจากการสอบอันหนักหน่วงและแสนทรมานนั่นเอง
ในที่สุดเราก็สอบเสร็จแล้ว จบปี 2 ซะที เฮ้อ... มันก็ผ่านไปอีกปีแล้วสินะ
พอสอบเสร็จปุ๊บก็ไป hail trip โอ สนุกมากมาย ใครไม่ไปนะ ขอบอกว่า น่าเสียดายสุดๆ
คุณพลาดการกินมาราธอนไปอย่างน่าเสียดาย เป็น trip เพิ่มน้ำหนักอย่างแท้จริง
trip นี้คุณจะได้รับประทานอาหารวันละ 6 มื้อ ในเวลาว่างคุณก็สามารถ
กลับไปนอนกลิ้งเกลือกที่ห้องได้ โดยที่ไม่มีใครว่า
แต่ช้าก่อน คุณอย่าคิดว่าเราทำเช่นนั้น
แหม ให้เรากินกับนอนได้เยี่ยงไร แค่นี้ก็หมูจะตายอยู่แล้ว
เราเป็นเด็กดี ร่วมกิจกรรมตลอด (หรือเปล่า)
แต่ก็มีแอบแว่บไปขับรถ ยิงธนูมั่งแหละน่า ก็มันมีนี่นา ถ้าไปเล่นก็น่าเสียดายอยู่
แล้วเราก็กลับมาบ้านอย่างสบายใจพร้อมกับน้ำหนักที่เพิ่มขึ้น
แต่อย่าคิดว่าเมื่ออยู่บ้านแล้วน้ำหนักจะลด ไม่!!! เราคิดผิดอย่างมหันต์
ทำไมน้ำหนักมันเพิ่มขึ้นฟระ ทั้งที่เราก็ไม่ได้กินมากมายจากตอนเรียนเท่าไหร่ (ไม่มากเล้ย)
โอย เครียดๆ ต้องออกกำลังกายซะแล้ว วันๆคงจะเอาแต่นั่งแต่นอนไม่ได้ สู้ สู้
1月31日 จะสอบอีกแล้วเฮ้อ ในที่สุดก็ถึงซะที การสอบครั้งสุดท้ายของปี 2
แต่ไม่ว่าจะสอบครั้งไหน ความรู้ก่อนสอบเราก็ยังไม่เพิ่มขึ้นอยู่ดี
เศร้าจาย แต่ไม่เป็นไร คราวนี้รู้สึกว่าจะมีเวลาให้อ่านก่อนสอบเยอะ
(ซึ่งมันก็แปรผันกับจำนวนเนื้อหาเจงๆ) เอาไว้อ่านตอนนั้นก็ยังทัน(หรือเปล่า
)นะ ตอนนี้ขอเวลาไป conc ในแบบของเราก่อน
(เทียบเท่ากับความ dilute ของคนอื่น)
1月2日 Happy New Year![]() 31 ธันวา 2548
วันสุดท้ายของปี
ปีนี้ครอบครัวมีโครงการจะไปวัดอัมพวัน เพื่อไปสวดมนตร์ข้ามปีนั่นเอง
ก็ดีนะ แปลกดี ไม่เคยทำ ลองไปซะ เผื่อชีวิตจะได้ดีขึ้น
กว่าจะไปถึงก็สี่โมงอ่ะ ไปถึงก็กินใหญ่เลย มีอาหารให้กินมากมาย
เออ ตอนไปใส่ชุดขาวอ่ะ แล้วเพิ่งรู้ว่าคนที่ใส่ชุดขาวต้องกินเจ
ดีนะเนี่ยที่ไม่ได้หยิบอาหารชอมา ไม่งั้นเสียภาพพจน์หมดเลย
พอกินอิ่มแล้วก้อไปสวดมนต์ คนเยอะมั่กๆแทบจะไม่มีที่นั่งอ่ะ
ต้องไปนั่งที่บันได น่าอนาถตัวเองจิงๆ แล้วสวดมนต์เสร็จนะก้อไปกินต่อ
กินเยอะมั่กๆ อร่อยด้วย รู้สึกดีจิงๆได้มากิน แต่ว่ากินเยอะไปหน่อย อึดอัดเลย ไม่น่าเลยเรา
1 มกรา 2549
happy new year อยู่ข้ามวันในที่เดิม
ปกติปีใหม่ต้อง count down กับจิ๊บ (น่าเสียดาย ไม่มีแฟนให้ count down ด้วย)
แต่ว่าปีนี้ count down ด้วยการสวดมนต์ แล้วหลวงพ่อจรัลก็ให้พรและก็สวดมนต์ให้
ไม่รู้จักหรอก แต่ว่าป่าป๊าบอกว่าสุดยอดมากๆ ก็เออๆๆ ดีละกัน
พอเสร็จแล้วกิ๊งก็เอาบะหมี่มาให้กินอีก โหย อิ่มจะตายอยู่แล้ว
แต่เนื่องจากมันเอามาแล้วก็นะ สุดท้ายก็หมด
แล้วก็ได้ฤกษ์ส่ง msg ซะที ตอนเที่ยงครึ่ง เวลากำลังดี ส่งนานมั่กๆ
แต่ว่าส่งไม่ได้แค่ 10 คนเอง โอเคนะ ก็เลยส่งใหม่
สรุปว่าทุกคนได้ msg เราหมดในเวลานั้น (อันนี้คิดเอง)
ไม่มีปัญหาอะไร รู้สึกดีจิงๆ แต่ว่าพอจะนอนนี่สิ สุดๆ นอนในรถ
ที่ก็ไม่ค่อยมี สรุปว่านอนไม่หลับ กว่าจะหลับ ตี 3 กว่าแล้ว แล้วก็หลับๆตื่นๆ
1 มกรา 2549
ตื่นขึ้นมาแล้ว
ตื่นตอน 6 โมง fresh จัง แต่ว่านอนแค่ 2 ชั่วโมงกว่าๆเอง
สงสัยนอนอย่างมีสติ (55 ไม่ใช่และ) ซักพักก็เดินทางออกมา
จะกลับบ้านก็มีแวะที่นั่นที่นี่ นิโหน่ย ระหว่างเดินทางนี่สิ
ผลของการนอนเริ่มเห็นผล ง่วงจะตาย ขนาดร้อนๆ แสงส่องมา
ก็นอนสังเคราะห์แสงใหญ่เลย ไม่รู้สึกอาไรเล้ย สงสัยดำขึ้นชัวร์
ก็หลับๆตื่นๆจนถึงบ้านนั่นแหละ เย้! เอาบุญเข้าบ้าน
ปีนี้ต้องมีความสุขมั่กๆแน่ๆเลย
เอาบุญมาแจกทุกคนด้วย รับกันไปเลยนะ เย้ เย้
|
|
|